Gewoon gaan


De ondernemers die ik wereldwijd ontmoet zijn stuk voor stuk pioniers. Ondernemers die huis en haard opgeven en vaak zonder financiële zekerheid over de grens aan een nieuw avontuur beginnen. Sommigen worden rijk, anderen juist armer. Sommigen vertrekken alleen, anderen met het hele gezin. Soms vinden de ondernemers bij toeval de juiste lokale handelspartner. En regelmatig wordt die handelspartner niet veel later een levenspartner.

Het zijn verhalen van avonturiers. Meestal bagatelliseren ze hun eigen moed: ‘Je moet het gewoon doen, gewoon gaan’, zeggen ze dan.

Gewoon gaan. Dat moet ook Gerardus Antonius Eijsink alias Geraldão gedacht hebben toen hij in 1949 naar Brazilië emigreerde. Op een boerderij Ribeirão nabij São Paulo werd de Cooperativa Agro Pecuária Holambra gesticht, om melkproducten te produceren. Gerard was één van de ongeveer 500 Nederlanders die destijds naar Brazilië vertrok.

wpid-img_20140929_164757.jpgwpid-img_20140929_192053.jpg
‘Hij keek niet om’, vertelt zijn dochter Hermien. Ik ontmoet haar in São Paulo. ‘Uit verhalen van familie heb ik begrepen dat ze hem uitzwaaiden. Hij zei gedag met de koffer in de hand en keek niet om’, vertelt ze. ‘Mijn oma zou gezegd hebben: “Gerard, als je denkt dat je daar goed kunt doen, dan moet je gaan.”‘

Emigreren in die tijd betekende uit levens verdwijnen. Slechts af en toe kreeg je een brief. Onvoorstelbaar in deze tijd van Whatsapp, Facebook en Skype.
Dochter Hermien (63) bleef in Brazilië. Ze verruilde Holambra voor de stad van meer dan 11 miljoen mensen en begon dertig jaar geleden Estrela Nova, een plek voor jongeren middenin de favela’s van São Paulo. Ze kreeg er een lintje voor. Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Het afschrift hangt aan de muur van haar kantoor in de sloppenwijken.

hermien

Hermien Eijsink tussen ‘haar’ kinderen

Om haar heen voetballen en rennen kinderen. Ze ‘heeft’ er honderden. Honderden kinderen die behalve een paar uur basisschool per dag geen plek hebben om zich te ontwikkelen. Ze hebben geen enkel uitzicht op een andere toekomst. Een andere toekomst dan de harde, vaak aan drugs gerelateerde, werkelijkheid in de favela’s.

wpid-img_20140929_190851.jpgwpid-img_20140929_163852.jpg
Bij Estrela Nova krijgen ze door goed voedsel en een veilige omgeving de kans om zich wel op een andere toekomst voor te bereiden. Niet dat het iedereen lukt om die kans te verzilveren; sommige kinderen die Hermien in de afgelopen dertig jaar onder haar hoede nam belanden uiteindelijk toch in het criminele circuit. Maar de drugsbendes hebben het centrum, de vrijwilligers, Hermien of haar familie nog nooit gepakt.

“Als je goed kunt doen, dan moet je gaan”. De woorden van grootmoeder Eijsink hebben invloed gehad op haar zoon, haar kleindochter en vele kinderen in de sloppenwijken van São Paulo. Gewoon gaan dus.

kids

De jongere groep kinderen in de crèche

kids1

Het schoolplein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s